Πεζοπορικές Διαδρομές

Πεζοπορικές Διαδρομές

Η διαδρομή αποτελεί το τελευταίο τμήμα του εθνικού μονοπατιού 33 που καταλήγει στο φάρο του ακρωτηρίου του Μαλέα και είναι η κλασσικότερη και πιο γνωστή πεζοπορική διαδρομή της περιοχής. Ξεκινά από τα Βελανίδια, το πολύ όμορφο και γραφικό χωριό με το έντονο νησιώτικο χρώμα, δίπλα από τη μικρή πλατεία και πριν το δεύτερο καφενείο, ακολουθώντας με νότια κατεύθυνση τσιμεντένιο σοκάκι που ανηφορίζει ανάμεσα στα σπίτια προς μια δεξαμενή στην άκρη του χωριού. Μετά τη δεξαμενή γυρίζει νοτιοανατολικά, συναντά προσκυνητάρι και λίγο μετά συναντά τη διασταύρωση με το μονοπάτι 111. προς την Αγία Μαρίνα με συνολική απόσταση από την αρχή της διαδρομής 400μ. Ακολουθεί τον αριστερό κλάδο της διασταύρωσης των μονοπατιών και αφού περάσει μια στάνη, διασχίζει ρέμα και αλλάζει κατεύθυνση σε βορειοανατολική. Περνά ένα προσκυνητάρι και μετά το μονοπάτι έχει διαμορφωθεί σε πολύ μικρό και στενό χωματόδρομο. Συνολικά σε 1.600μ. περίπου συναντά το ξωκκλήσι της Παναγίας της Δεκαπεντίστρας. Συνεχίζει σε μικρό χωματόδρομο και σε 500 μ. περίπου βγαίνει σε μεγαλύτερο χωματόδρομο που έρχεται από τα Βελανίδια απέναντι από έναν εγκαταλειμμένο ανεμόμυλο. Συνεχίζει στον χωματόδρομο με νότια κατεύθυνση και σε 1.940 μ. φθάνει στο εκκλησάκι του Αγίου Θωμά με την κρήνη απέναντί του, απ’ όπου αρχίζει το μονοπάτι προς το φάρο του Μαλέα. Λίγο μετά υπάρχουν δυο διαφορετικά σηματοδοτημένα μονοπάτια που όμως στη συνέχεια τους συναντιόνται και τελικά δεν δημιουργείται σύγχυση. Το μονοπάτι κινείται κοντά στην ακτογραμμή και αφού περάσει ένα ναυαγισμένο πλοίο σε 3.500 μ. περίπου καταλήγει στον πέτρινο φάρο του ακρωτηρίου Μαλέα. Η αγριότητα του τοπίου στο τελευταίο τμήμα της διαδρομής, την κάνει ιδιαίτερα εντυπωσιακή , ενώ το συνεχές πέρασα των πλοίων που διασχίζουν τον Κάβο Μαλιά, κερδίζει της προσοχή του πεζοπόρου.

Η διαδρομή συνδέει τις δύο ακτές της χερσονήσου του Μαλέα, την ανατολική με τη δυτική, και διασχίζει την περιοχή της Βάρδιας, που ίσως λέγεται έτσι, από τις βάρδιες των σκοπών που ειδοποιούσαν με φωτιές τη Μονεμβασιά, με την οποία υπάρχει οπτική επαφή, για τον ερχομό εχθρικών πλοίων. Αρχίζει από τα Βελανίδια και είναι κοινή με την Δ10 μέχρι τη διασταύρωση των μονοπατιών στη νότια άκρη του χωριού πάνω από τη δεξαμενή. Εκεί ακολουθεί τον δεξιό κλάδο των μονοπατιών δίπλα σε μια περίφραξη με νοτιοανατολική κατεύθυνση, που μετά από λίγο γυρίζει στη νοτιοδυτική ανηφορίζοντας δίπλα σε ένα ρέμα, στην άκρη του υψώματος πάνω από τον Άγιο Μύρο και έχει απέραντη θέαση προς το Αιγαίο πέλαγος. Είχε κτισθεί κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο με καταναγκαστική εργασία των κατοίκων και σώζονται οι τοίχοι των κτηρίων και οι βάσεις των πυροβόλων όπλων. Από το διάσελο, η διαδρομή προς την Άγια Μαρίνα συνεχίζει νοτιοδυτικά ανηφορίζοντας ελαφρά, περνά δίπλα από μεγάλο χωράφι με πεζούλες και σε 970 μ. φθάνει σε επόμενο διάσελο (υψόμετρο 550). Από το σημείο αυτό φαίνεται η δυτική ακτή και η περιοχή της Αγίας Μαρίνας και αρχίζει το μονοπάτι της κατάβασης με νότια κατεύθυνση που πολύ σύντομα πλησιάζει σε μια ρεματιά. Σε 2.050 μ. συναντά έναν μικρό χωματόδρομο, ο οποίος μετά τη διασταύρωσή του με μεγαλύτερο σε 1.530 μ. καταλήγει στο εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας. Στον ευρύτερο χώρο βρίσκεται το απολιθωμένο δάσος με τους ηλικίας εκατομμυρίων ετών κορμούς δένδρων και τα απολιθωμένα κοχύλια, που συνθέτουν ένα φυσικό ψηφιδωτό. Πρόκειται για ένα παλαιοντολογικό μνημείο της φύσης, παγκόσμιας σημασίας.